Wat is jouw antwoord?

2014-04-18-barn1-e1444743958679-1024x616

Stel dat we alles wat we nu kennen als ‘het onderwijs’ – de jaarklassen, de lange zomervakanties, losse vakken, een schoolbel, diploma’s – weg zouden kunnen denken. Stel je eens voor dat we helemaal opnieuw zouden mogen beginnen. Wat is dan de rol en het doel van onderwijs? Wat is belangrijk om te leren als je 100 jaar te leven hebt in een samenleving die steeds sneller verandert?

Bevragend bewust worden

Begrijpen van datgene wat er is, is een eerste stap. Je afvragen waarom we de dingen doen zoals we ze doen. Begrijpen waarom de dingen zijn zoals ze zijn. Je kunt dan bewuste keuzes maken over onderwijs, jouw wensen kenbaar maken, kiezen wat je graag bewaart en wat juist niet.

Ideëel ontwerpen

Op basis daarvan kun je jouw ideale onderwijs vormgeven en kun je jouw antwoord geven op de vraag ‘Wat is het doel van onderwijs?’

Sinds we aan het begin van de zomer in 2014 zijn gestart met de productie van de documentaire en het boek rondom het doel van onderwijs, hebben we heel veel mensen met evenzoveel achtergronden gevraagd naar hun antwoord op de vraag ‘Wat is het doel van onderwijs?’ We hebben zo een prachtige en waardevolle verzameling waaruit blijkt dat er niet maar één antwoord is op de vraag. En dat er zo behoefte ontstaat naar ieders unieke ontwerp van onderwijs.

Wat is jouw antwoord?

Zou je jouw ideaal, jouw antwoord willen delen? Voor jezelf en voor anderen inzichtelijk willen maken hoe groot de verscheidenheid aan antwoorden is? Anderen verrijken met nieuwe inzichten en ideeën? Zodat we voor onszelf, en met elkaar, onderwijs op een heel bewuste manier kunnen samenstellen?

Deel het door een reactie te geven op dit blog en draag zo bij aan de brede maatschappelijke discussie die naar onze mening zo hard nodig, en heel waardevol is om het onderwijs in beweging te brengen! 

 

22 thoughts on “Wat is jouw antwoord?

  • Het antwoord op de vraag ken ik nog niet. Maar als ouder van twee schoolgaande kinderen (4 en 6) zou ik wel meer betrokken willen worden. Met name t.a.v. het aanleren van 21st century skills denk ik dat ouders een veel grotere rol kunnen spelen. Om e.e.a. te onderzoeken ben ik part-up P21 (https://part-up.com/partups/21st-century-skills-D3wRQLqRbSxXXHHnL) gestart. In deze part-up wisselen docenten en ouders ervaringen uit. Samen zullen we aan antwoord vinden.

  • Wat we in ieder geval NIET MOETEN doen is: onze kleuters Engels te laten leren OP EEN SCHOOL!
    Net nu ons onderwijs door allerlei manden zakt (zijn we niet van de bovenste naar de onderste regionen aan het vallen binnen de OESO?) door het steeds verder dichttimmeren met allerlei regeltjes waardoor we de hoognodige creativiteit helemaal doden, komen ze met nog meer schoolse vakken. We kunnen jonge kinderen tot wel 4 a 5 talen vloeiend laten spreken MAAR NIET IN EEN SCHOOLSE OMGEVING!
    Als we “From Scratch” iemand dit onderwijs zouden laten ontwerpen, zou hij zakken voor zo’n slecht product!

  • Het rekenonderwijs in het mbo is gericht op het halen van de 2F of 3F rekentoets. Mijn probleem is dat mijn studenten prima kunnen rekenen op het gestelde niveau, maar toch zakken voor de rekentoets. Hoe kan dat? Wie heeft ooit bedacht dat 45 (talige) toetsopgaven in 90 minuten op de computer (!) nog steeds 2F of 3F niveau is? Bij de gemiddelde student gaat na vraag 19 het licht uit. En dan zijn ze nog geen eens op de helft!
    Aangezien ik zelf meeschrijf aan de examens kan ik beamen dat ieder item het gestelde niveau heeft. Maar wat meet je nog na vraag 19? concentratievermogen? doorzettingsvermogen?
    Daarom mijn voorstel om de toets minder lang te maken, meer tijd heeft voor deze doelgroep niet zoveel zin. Als dat toetstechnisch lastig is (zegt Cito) dan maar makkelijkere opgaven. 3F wordt dan 2F en het 2F examen kan geconstrueerd worden uit 2A en 2ER opgaven. De 3F opgaven zijn over het algemeen toch al kunstmatig moeilijker gemaakt door nog een extra rekenstap of denkstap toe te voegen en de kwaliteit wordt er niet beter van. Met de studenten is, op een enkele uitzondering met een rekenprobleem of rekenstress na, niets mis!

    • En wat als je de rekentoets mocht weglaten? En al het andere dat onderwijs nu vorm en inhoud geeft? Stel dat je met een schone lei mocht beginnen, vanuit het niets. Op basis van welk doel zou je onderwijs dan willen invullen, willen samenstellen? Wat zou voor jou het doel van onderwijs zijn?

  • Er komen zo steeds meer ideeën naar boven. Als we een levensverwachting hebben van 100 jaar, zullen we onze kinderen tools moeten meegeven hoe men in vrede met elkaar kan gaan leven. Praktisch denk ik bijv. aan het instellen van een wereldhulptaal, een taal, die naast de moedertaal op elke school in elk land wordt onderwezen. Stel je voor dat je iedereen kunt verstaan, waar je ook heen gaat.

  • Claire en consorten,

    Allereerst wil ik een complimenten maken over de uitvoering en uitstraling van Operation Education, de film en jullie persoonlijke aanpak.

    In mijn optiek is het doel van het onderwijs:”Een complementair systeem helpen creëren waarin we in harmonie met elkaar kunnen leven”. Het woord systeem kun je ook vervangen voor mens, aarde, heelal

    We maken deel uit van een geheel. Synergie is het “nieuwe” woord

    • We worden nooit gemiddeld 100 jaar als we zo door gaan als nu: De eerste generaties mensen in grote steden (US) worden al niet meer zo oud als hun ouders. Oorzaak: overgewicht, suikerziekte, obesitas en ga zo maar door!
      Hoezo een grafiek die steeg gewoon doortrekken naar de toekomst?

  • De documentaire inspireert en geeft een beeld vanuit het hart van het onderwijs en de maatschappij. Het is dat wat ons beweegt naar een authentieke wereld als ecosysteem met passende educatie. Met de roots buiten het onderwijs ben ik ruim 12 jaar geleden begonnen als docent bij de Hogeschool Rotterdam. Wat mij steeds heeft geboeid en geïnspireerd is de innovatiekracht van de studenten. Vanuit dit gegeven geloof ik ook in de transformatie van onderwijs naar Samenwijs. Innovatie door het verbinden van generaties in drie stadia: weten door ervaren, leren door proberen en groeien door samenwerken.
    Samenwijs in de kern bestaat uit drie stappen: vertrouwen, verbinden en realiseren. Daarop volgend het weer delen van de kennis en ervaringen op een open platform.
    Vorige week vond op de Hogeschool Rotterdam de onderwijsparade plaats. Hier is de publicatie ‘Samenwijs en verder’ verschenen over de ervaringen in de toepassing in Onderwijs-Onderzoek-Praktijk met een Community of Practice (CoP) als verbindend element.
    Voor meer informatie over de CoP en de onderwijsparade zie: http://confluence.hro.nl/display/COPFM/CoP+Future+Mobility+-+Home
    Voor de publicatie: http://www.fabulo.nl/Publicatie%20Samenwijs%20Onderwijsparade%202015_v101.pdf

    Er zijn veel parallellen tussen de visies zoals deze door operation education en anderen worden gepresenteerd. Ik draag daar graag aan bij en wil me hiermee graag verbinden.

  • Bekijk deze inspirerende video. Welke skills hebben we nodig in een nieuwe en menselijke economie? https://vimeo.com/133190364
    Het leerproces gaat heel je leven door. Daar moet het onderwijs op voorbereiden. Welke cruciale skills moet je in de 1e levensfase ontwikkelen om klaar te zijn voor de volgende levensfase? Nieuwsgierigheid? Creativiteit? Empathisch vermogen?

  • “Zeven op de tien Nederlanders pleiten voor het verplichte vak omgangsvormen op de basisschool (gedeelte uit : Nationale School onderzoek van het Alg.Dagblad onder 85.000 mensen)”.
    Een taak van het onderwijs zou kunnen zijn, ouders duidelijk maken wat hun taken zijn.
    De eerste opvoeding vindt plaats in het gezin, daar zijn de voorbeelden, ook die van omgangsvormen.

  • Het doel van het onderwijs kan niet los staan van het doel van het leven van de mens. In deze documentaire en de huidige discussies wordt dit aspect – wat is het doel van ons leven hier op aarde – er niet bij betrokken.

    Wat is het streven van de gemiddelde mens? Iedereen zoekt naar geluk, iedereen wil graag een prettig leven leiden, wil iets doen en kunnen, zichzelf ontwikkelen (de eigen talenten bv.), een zinvol leven leiden. Toch? Zo`n situatie is te bereiken door er voor elkaar te willen zijn. Door onbaatzuchtig te leren zijn, door elkaar onvoorwaardelijk te willen helpen, elkaar te willen steunen op velerlei manieren. Géén mens kan zonder de ander ook maar íets tot stand brengen. Alle mensen zijn van elkaar afhankelijk om te (kunnen blijven) leven op deze aarde en juist traditionele hiërarchische systemen, deze verouderde manier van denken en handelen door mensen, houdt dat soort geloof en denken in stand. De fundamentele verandering die we zoeken ligt volgens mij dus in het betrekken van doel van ons leven in het doel van onderwijs.
    Dan komt de vraag: “Wat is dat doel dan wel? En, hoe bereik je dat?” Want nu lijkt het alleen nog maar complexer te zijn geworden. Het kan lukken door een maatschappij te willen ontwikkelen die berust op waarachtig wederzijds respect; maar, wat is dat ? Hoe lééf je dat ! En een wereld willen ontwikkelen die uitgaat van werkelijke onbaatzuchtigheid; maar, hoe leer ik dat leven? En wanneer ben ik zelf oprecht onvoorwaardelijk? Met dergelijke fundamentele uitgangspunten in het alledaagse leven, komt als vanzelf het juiste onderwijs naar boven voor ieder mensenkind. Dit klinkt utopisch, maar juist daar zouden we volgens mij wel het antwoord op de gestelde vraag moeten zoeken.

  • Kinderen moeten naar school gaan om gelukkig te zijn.

    Daarnaast moeten kinderen kunnen zeggen: ‘Ik weet wie ik ben, wat ik kan, wat ik wil en waarom. En ik weet welke keuzes ik moet maken om dit voor elkaar te krijgen’

    Hoe krijg je dit voor elkaar? Daar kan ik lang over praten. In het kort: Een deel zit hem in onderscheid maken tussen curriculum (wat iedereen aangeboden moet hebben gekregen) en talent/ interesse gestuurd onderwijs.
    Een klein gedeelte van het onderwijs is curriculum gestuurd (max. 35%) rest is talent/interesse gestuurd.
    Een voorbeeldje: Een spellingsles/ instructie kan curriculum gestuurd zijn (uitleggen spellingsregel) De verwerking is talent/ interesse gestuurd (verhaal, informatieposter, lied, rap, toneelstuk, filmpje…..enz…..)

  • De school zou een plek kunnen zijn waar je samen komt om te oefenen in een soort mini-maatschappij die echter anders is dan de huidige want, ‘van binnenuit’ vormgegeven in tegenstelling tot van buiten en bovenaf.
    Verbinding en aandacht zijn volgens mij de meest cruciale elementen voor iedere gezonde ontwikkeling, dus ook in een kennis en inzichtsontwikkeling. Als docent en leerling leren luisteren, leren vragen stellen aan elkaar, aan de wereld en aan zichzelf, dan kunnen ze een leven lang lerende blijven van binnenuit.
    Zo een leerplek zou ook mogen helpen (h)erkennen dat jouw unieke manier van zijn precies dát is wat jij (en alleen jij) op die manier kan bijdragen aan het grotere geheel. En dat dat puzzelstukje niet mag ontbreken….
    Als je dan ook nog wat handvaten krijgt om tot concrete vormen te leren komen, dan kun je je hele 100 jarige leven (werk- , sociale- , gezins- , innerlijk leven etc.) goed zelfstandig en flexibel vormgeven vanuit hoofd, hart en handen. Kortom; je leerde op school het begin van hoe een levenskunstenaar te worden!

  • Achter de vraag “Wat is het doel van onderwijs”, ligt m.i. nog een belangrijkere vraag nl.
    de vraag: “Wat is nu eigenlijk een mens en wat is zijn doel. Als je denkt dat een mens een veredeld dier is of dat je denkt dat de mens een geestelijk wezen is, die een oneindige ontwikkeling voor zich heeft, dat maakt nogal verschil bij de bepaling van het doel van onderwijs. De kennis over wat nu eigenlijk een mens is,kun je vinden in de kennis van de jongste wereldreligie “het Bahá’í Geloof”.

  • Behalve dat onderwijs voorbereidt op de toekomst zou het zich ook moeten richten op het nu. Kinderen, leerlingen, jongeren, studenten verdienen ook onderwijstijd waarmee je levensgeschiedenis schrijft, een positief zelfbeeld creëert, waar je leert om voor jezelf op te komen en voor anderen zoals ze dat ook voor jou doen als je in nood bent of zorg/aandacht nodig hebt. Kortom: onderwijs is belangrijk voor kwalificatie en socialisatie maar misschien wel in de eerste plaats persoonsvorming. Om te zijn en te worden wie je bent ten behoeve van jezelf en anderen: met alle talenten, kwaliteiten en passie en met het hanteren van handicaps en belemmeringen. Daarbij mag de lat hoog gelegd worden. Maar dan wel door de intrinsiek motivatie aan te spreken.
    (by the way: Goeie docu, ik had het perspectief vanuit de ouder en de rol van ouders graag ook belicht gezien. In Afrika zeggen ze het zo mooi en raak: ‘It takes a whole village to raise a child’ Iedereen doet ertoe!)

  • Het doel van onderwijs is in eerste instantie dat een ieder leert hoe ze zelf in elkaar zitten, hoe hun eigen systeem werkt. Hoe zit ik zelf in elkaar, waarom voel ik wat ik voel, en kan ik daar invloed op uitoefenen (zo ja, hoe dan?). Wat heb ik voor overtuigingen, filters, normen. Hoe hebben de anderen dat? Pijn/Plezier principe, Oorzaak – gevolg kant.
    Basisvaardigheden als taal en rekenen, is ook zelfkennis. Dit krijg door NLP te integreren in het onderwijs.

  • Om te leren autonoom te worden, te vertrouwen op wie je bent en vanuit dat vertrouwen je wens om bij te dragen te vervullen. Dan ontstaat er als vanzelf ruimte voor respect voor anderen en meer gelijkwaardigheid bij mensen. Alles begint bij persoonlijke kracht en persoonlijk leiderschap.

  • Dat je leert dat je mag ‘zijn’ wie je bent en hoe dat bijdraagt aan een samenleving waarin er genoeg is voor iedereen. Zo groeien we uit de pijler van angst en tekort waarop veel elementen van onze samenleving zijn gebaseerd. Zover dat er geen diploma’s meer nodig zijn en er werk verricht wordt zonder de kaders van vaste functieomschrijvingen. Alles organisch en op basis van vertrouwen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *